|
 W
1917 r. w Fatimie w Portugalii Matka Najświętsza objawiła się trójce dzieci:
Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Przychodziła przez kolejnych sześć miesięcy,
od maja do października, każdego trzynastego dnia miesiąca. W sierpniu Piękna
Pani pojawiła się później, gdyż trzynastego dzieci były więzione. Ukazując się
po raz drugi, 13 czerwca, Matka Boża zapowiedziała, że niedługo zabierze
Franciszka i Hiacyntę do nieba, a Łucję pozostawi, gdyż Jezus pragnie posłużyć
się nią, aby ustanowić na świecie nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca. Tego
dnia dzieci ujrzały Niepokalane Serce Maryi znieważane przez grzechy ludzkości,
co symbolizowały otaczające Je ciernie. Maryja powiedziała też do dzieci i
innych zgromadzonych: Chcę, żebyście codziennie odmawiali
różaniec. Innym razem Matka Boża prosiła o ofiarowanie modlitw i
cierpień w intencji grzeszników: Módlcie się, módlcie się dużo i dokonujcie
umartwień za grzeszników, bo wiele dusz idzie do piekła, bo nikt nie chce się
umartwiać za nie i za nimi wstawiać.
Zgodnie
z zapowiedzią Matka Boża ukazała się siostrze Łucji ponownie, już po śmierci
Franciszka i Hiacynty, 10 grudnia 1925 r., w Pontevedra (Hiszpania), tym razem
z Dzieciątkiem Jezus. W czasie tego objawienia po raz kolejny Maryja zwróciła
uwagę na Jej Niepokalane Serce otoczone cierniami, a Jezus powiedział: Współczuj
Sercu swojej Najświętszej Matki, które jest ukoronowane cierniami, jakie przez
cały czas niewdzięczni ludzie weń wbijają, a nie ma nikogo, kto czyniłby akt
zadośćuczynienia, żeby owe kolce wyrwać. Wtedy Matka Boża wezwała do
podjęcia wynagradzającego nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca: Spójrz,
moja córko, na moje Serce ukoronowane cierniami, które niewdzięczni ludzie bez
ustanku wbijają w Nie przez swoje bluźnierstwa i brak wdzięczności.
Przynajmniej ty staraj się Mnie pocieszyć. W godzinę śmierci obiecuję przyjść
na pomoc z łaskami potrzebnymi do zbawienia tym, którzy przez pięć miesięcy w
pierwsze soboty odprawia spowiedź, przyjmą Komunię św., odmówią jeden różaniec
i przez piętnaście minut rozmyślania nad tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi
będą w intencji zadośćuczynienia.
13 września 1939 r. Nabożeństwo
pierwszych sobót miesiąca uzyskało aprobatę kościelną i rozwija się na całym
świecie. Przez to nabożeństwo wynagradzamy pięć różnych zniewag i bluźnierstw
raniących Niepokalane Serce Maryi:
1. bluźnierstwa przeciwko Jej Niepokalanemu
Poczęciu,
2. bluźnierstwa przeciw Jej Dziewictwu,
3. bluźnierstwa przeciw Jej Boskiemu Macierzyństwu
i nieuznawanie w Niej Matki ludzi,
4. znieważanie czynione przez tych,
którzy wpajają w serca dzieci obojętność, pogardę, a nawet odrazę do
Niepokalanej Matki,
5. obrazę czynioną przez tych, którzy
znieważają Ją w Jej świętych wizerunkach.
ZATEM NA CZYM POLEGA
NABOŻEŃSTWO PIERWSZYCH SOBÓT MIESIĄCA
Istotą
tego nabożeństwa jest wynagrodzenie za grzechy popełnione przeciwko
Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny. Obrażają one Boga i Jej
Niepokalane Serce, są pogardą wobec Bożej miłości oraz powodem piekielnych męk
ludzi, za których umarł Jej Syn. Pragnie Ona ocalić jak najwięcej osób, dlatego
przychodzi, aby ostrzec przed konsekwencjami grzechu, aby ocalić grzeszników od
piekła, aby skłonić ich do nawrócenia. Maryja chce naszego zaangażowania w tę
misję. Przez to nabożeństwo możemy przepraszać Boga i wynagradzać za grzechy
obrażające Niepokalane Serce Maryi, a gdy będziemy tę modlitwę praktykować,
także w naszych sercach wzrośnie miłość ku Bogu i bliźnim.
Najświętsza
Panna i Jezus ukazali się siostrze Łucji dnia 10 grudnia 1925 r., aby opisać
nabożeństwo wynagradzające grzechy popełnione przeciw Niepokalanemu Sercu
Maryi. W jego ramach powinniśmy:
1. w pierwsze soboty miesiąca przystąpić
do spowiedzi z intencją wynagrodzenia za grzechy popełnione przeciw Niepokalanemu
Sercu Maryi. Można także skorzystać z łaski sakramentu pojednania wcześniej,
byleby w tym dniu być w stanie łaski uświęcającej, bez grzechu ciężkiego;
2. przyjąć Komunię Św. w pięć pierwszych
sobót miesiąca w powyższej intencji;
3. odmówić pięć tajemnic różańcowych;
4. przez piętnaście minut rozważać
tajemnice różańcowe ofiarując tę medytację w wymienionej intencji.
Jeśli ktoś nie będzie mógł odprawić tego
nabożeństwa w sobotę, może, za zgodą kapłana, praktykować je w niedzielę po
pierwszej sobocie.
O. Dominik Libiszewski OSPPE
|
