Faryzeusze postawili kobietę cudzołożną na środku placu. Joseph Marie Verlinde porównuje tę kobietę do drzewa w Ogrodzie Rajskim, które kusiło naszych prarodziców. Podobnie jak drzewo dla Adama i Ewy, kobieta cudzołożna stanowiła wielką pokusę dla faryzeuszów. Chcieli zerwać ten owoc, ale tzw. dobra opinia pośród społeczeństwa nie pozwalała im wejść w ten grzech. Pragnienie grzechu było tak silne, że śledzili kobietę nawet w nocy. Cała scena rozegrała się rano, a faryzeusze zamiast być w świątyni z Bogiem, sercem i ciałem byli przy kobiecie cudzołożnej, która była w centrum ich życia, podobnie jak drzewo rajskie.