Subscribe our Newsletters

Wyższe Seminarium Duchowne
Everyday Faith

Shrine Address

654 Ferry Road
PO Box 2049
Doylestown, PA 18901, USA

Tel. (215) 345-0600
      (215) 345-0601
      (215) 345-0607

Fax (215) 348-2148
info@czestochowa.us

Please make any donation to support The Shrine of Our Lady of Czestochowa.

Enter Amount:

1-The Order of Saint Paul the First Hermit
Ach, te głody mojego życia... Print E-mail

Ja jestem chlebem życia (J 6, 35)Więzi międzyludzkie są czymś fascynującym! Stanowią najważniejszy aspekt życia - nasze bliskie więzi z rodzicami, chłopca z dziewczyną, męża z żoną, z dziećmi, wnukami, przyjaciółmi, i tak dalej. Chrześcijaństwo to przede wszystkim więzi, nie reguły. Mamy do czynienia z Osobą, nie z filozofią. Dotyczy ona najważniejszej więzi: naszego życia w społeczności z Bogiem - naszym Stwórcą. Jezus powiedział, że pierwszym i najważniejszym przykazaniem jest kochać Boga. Drugim - okazywać miłość bliźniemu. Zatem dotyczy także naszych kontaktów z innymi ludźmi. Zostaliśmy stworzeni po to, by żyć w bliskości z Bogiem. Dopóki tej więzi nie odnajdziemy, zawsze będzie nam czegoś w życiu brakować. Stąd też często mamy świadomość pustki. W rozmaity sposób ludzie próbują zapełnić swą pustkę. Niektórzy pieniędzmi. Niestety, to nie daje im zadowolenia. Nie zawsze miliony starczą na to, czego człowiek potrzebuje od życia. Jedni sięgają po narkotyki, alkohol, uprawiają wolną miłość. To dobre na chwilę, ale nadal jest we mnie pustka. Inni rzucają się w wir ciężkiej pracy, zajmują się muzyką, sportem, dążą do sukcesu. Te sprawy same w sobie nie muszą być złe, jednak nie zaspokoją głodu ludzkiej duszy. Najbardziej intymne kontakty, nawet te najwspanialsze, nie potrafią zapełnić wewnętrznej pustki. Może to sprawić jedynie bliskość Boga, do której zostaliśmy stworzeni. Zobacz, Jezus powiedział: Ja jestem chlebem życia (J 6, 35). Jedynie on potrafi zaspokoić głód naszego serca, ponieważ umożliwia nam powrót do Boga.

Read more...
 
XIX Sunday in Ordinary Time Print E-mail

I Am the Bread that came down from heaven (Jn 6, 41)Jesus invites the people to a new level of existence. They are to live in relationship to Him as the bread come down from heaven. However, just like Moses in the desert, Jesus must face the harshness of the human heart. The Israelites murmured against Moses. They even wanted to return to the bondage of Egypt. They were stiff-necked and rebellious. Here we go again, Jesus has said, “I am the bread that came down from heaven.” The crowd responds: “Is this not Jesus, the son of Joseph? Do we not know his father and mother? How can he claim to have come down from heaven?” The Fourth Gospel is prominent in capturing the divinity of Christ. However, we see in this episode a human moment in Jesus’ relationship to his own who will not accept him. He says to the crowd, “stop your murmuring (Gossiping)”. Murmuring (gossiping) is not just bad mouthing someone or rejecting what another says. In a wider sense, it is destructive of the human heart and community.

Read more...
 
Jezu bądź dla mnie na wieki Chlebem Życia Print E-mail

Jezu bądź dla mnie na wieki Chlebem ŻyciaEliasz na pustyni. Pustynia to zawsze wyjątkowy czas. A w całym Izraelu odejście od wiary w Jedynego Boga. Królowa Izabel utrzymuje setki fałszywych proroków, którzy deprabują naród. Krajem rządzi Achab, który chcąc posiąść winnice sąsiada, zabija go. I w takiej właśnie sytuacji staje Eliasz, który podejmuje próbę walki z całą tą sytuacją. Jak ogień, chce rozpalić wiarą serca rodaków, wytępia fałszywych proroków, walczy o życie swojego narodu. W końcu jednak ogarnia go zniechęcenie. Zmęczony, znienawidzony przez królową, prześladowany przez nią, idzie na pustynię i chce tam umrzeć, mówiąc Bogu, że ta walka już nie ma sensu i on nie ma już siły. Wtedy jednak przychodzi anioł, budzi go i mówi: jedz, bo przed Tobą długa droga. Eliasz mocą tego pokarmu wraca do sił. Podejmuje na nowo walkę o wiarę swojego narodu. I to mu się udaje. Wraca do ojczyzny, namaszcza nowego króla, nowego proroka, spotyka setki tych, którzy nigdy nie odeszli od Jedynego Boga i tak zaczyna się odrodzenie wiary w Izraelu.

Read more...
 
Święto Żołnierza Print E-mail
Dzień Żołnierza Polskiego w Amerykańskiej Czestochowie
 
Panie dziękuję Ci za dar Eucharystii Print E-mail

Panie dziękuję Ci za dar EucharystiiW ówczesnym Izraelu, w czasach Jezusa, chleb stanowił podstawowy składnik codziennego wyżywienia – podobnie jak w naszej kulturze. W parze z obrazem chleba nasz Pan rozwija temat jego spożywania. My przyzwyczailiśmy się do spożywania pokarmu samemu i w pośpiechu. Zmuszają nas do tego obowiązki wynikające z wykonywanej pracy! W ówczesnym Izraelu posiłek miał charakter sakralny, czyli świętej czynności. Składały się na to dwie istotne rzeczy: po pierwsze, miano świadomość, że chleb i inne produkty są Bożym darem. Stąd ich serca zwracały się bezustannie do Boga wypraszając spokojny czas i urodzajne żniwa. Z tej racji posiłek zaczynano i kończono modlitwą dziękczynną. Tam gdzie miał on taki sakralny charakter nie prowadzono niepotrzebnych rozmów, dozwolone było to, co nie naruszało świętości posiłku. Posiłek miał być formą modlitwy! Podobnie nie wyrzucano do kosza jako śmieci, tego co pozostało niespożyte, gdyż było darem od Boga. Te postawy spotykamy również dziś w naszych domach…! Poza tym oprócz sakralnego charakteru ówczesnych posiłków Izraela, te miały charakter wspólnotowy! Tak jak pośpiech narusza sakralny charakter posiłku, tak narusza go również jego spożywanie w samotności, kiedy możemy to uczynić we wspólnocie z innymi.

Read more...
 
<< Start < Prev 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 Next > End >>

Results 1207 - 1215 of 1889