"Solus cum Deo Solo" - "Sam na sam z Bogiem", to duchowa dewiza
streszcząjącagłęboki fundament
zewnętrznej działalności apostolskiej Zakonu Paulinów, czyli Zakonu Świętego
Pawła Pierwszego Pustelnika. Zakon Paulinów powstał w XII wieku na ziemi
węgierskiej, i swoje korzenie wywodzi z pustelników i z ich surowego eremickiego
stylu życia.
Pierwszą paulińską wspólnotę zgromadził, z rozproszonych po
lasach, kniejach i grotach skalnych pustelników, Bartłomiej, biskup Pecs. W
1225 roku dla tej eremickiej wspólnoty wybudował klasztor i kościół pod
wezwaniem św. Jakuba na górze Patacs. Aby ustalić ich określony styl życia,
nadał im bardzo prostą regułę. Nie była to jednak jedyna wspólnota eremitów
jednocząca się w zakon.
700-lecie istnienia ZAKONU ŚW. PAWŁA PIERWSZEGO PUSTELNIKA
Zakon Paulinów - Zakon św. Pawła Pierwszego Pustelnika powstał w
pierwszej połowie XIII wieku na Węgrzech z pustelników, którzy idąc za
wezwaniem Kościoła, pod wpływem działania Ducha Świętego - postanowili
realizować rady ewangeliczne w życiu wspólnym. Pustelnicy ci zamieszkiwali
lasy i puszcze naddunajskie, a wpatrując się w Chrystusa
przebywającego na pustyni, zapragnęli naśladować sławnego Pustelnika egipskiego - św.
Pawła z Teb, żyjącego na przełomie III i IV
wieku. Od imienia tego Patrona i Patriarchy
nazwali się paulinami, tworząc nową społeczność zakonną w Kościele.
Paweł urodził się w Tebach - starożytnej stolicy faraonów w 228 r. Za jego czasów Teby były już tylko małą wioską. Gdy Paweł miał 20 lat, około 240 r., rozpoczęły się prześladowania Dioklecjana. Dowiedziawszy się, że jego zięć - poganin, z powodu jego bogactwa planuje wydać go w ręce prześladowców, Paweł porzucił wszystko, co posiadał, odszedł na pustkowie i zamieszkał w jaskini. Po dwóch latach prześladowania ustały, lecz święty postanowił pozostać w zaciszu pustelni. Spędził tam samotnie resztę swego długiego życia - prawie 90 lat. Przez cały ten czas zanosił do Boga swe gorące modlitwy. Legenda głosi, że żywił go Pan Bóg, codziennie posyłając mu pół bochenka chleba. Posłańcem przynoszącym pożywienie był kruk. Nagość swego ciała od znoju i chłodu chronił jedynie tkaną tuniką z palmowych lisci.
Pełna nazwa Zakonu Paulinów brzmi: Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae - Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (OSPPE). Wzięta została od imienia św. Pawła pustelnika z Teb, który żył w południowym Egipcie w latach 228-341, a którego Kościół uroczyście uznał za pierwszego pustelnika podczas kanonizacji, mającej miejsce w 491 r. w Rzymie, za pontyfikatu papieża Gelazego I.
Zakon Pauliński powstał na ziemi węgierskiej. Pierwszą paulińską
wspólnotę zgromadził, z rozproszonych po lasach i grotach skalnych
pustelników, Bartłomiej, biskup Pecs. Dla niej w roku 1225 wybudował konwent i kościół pod wezwaniem św. Jakuba na górze Patacs i nadał pierwszą regułę ustalającą styl życia klasztornego.
